تشعشعات منعكسه در طيف مغناطيس مىباشند . ريچارد كرينگتون ( Richard carrington ) انگليسى نخستين دانشمندى است كه در سال 1859 اين پديدهء شگفت‌انگيز را در نور سفيد مشاهده كرده است . مشعل‌هاى خورشيدى از شمارى دانه‌هاى گسيل دارندهء حرارت كه دماى آنها به حدود 10 هزار كلوين مىرسد تشكيل يافته‌اند ، درون هر دانه هسته‌هاى درخشانى جاى گرفته كه قطر آنها بين هزار تا ده هزار كيلومتر است ، مشعل‌ها در آغاز از نقاط درخشان متراكمى تشكيل مىيابند كه به طور ناگهانى پهنهء وسيعى به مساحت 10 كيلومتر مربع را در عرض چند دقيقه فرا مىگيرند . مشاهداتى كه روى لبه‌هاى قرص خورشيد به عمل آمده نشان مىدهد كه ارتفاع اين پديده نسبت به رخشانكره به 500 تا 1500 كيلومتر بالغ مىگردد ، اين مشعل‌ها در عرض چند دقيقه به حداكثر درخشندگى خود مىرسند وسپس به آرامى بين ده دقيقه تا چند ساعت رو به خاموشى مىنهند . ( نگ شكل 58 ) ( شكل 58 )